Kinderen opvoeden is nooit een gemakkelijke taak geweest. Ondanks de massa handboeken die over het onderwerp verschijnen, is er nog altijd geen zaligmakende formule of werkwijze. Toch moeten we de hoop niet opgeven. Ons hedendaags onderwijssysteem is het resultaat van een eeuwenlange evolutie, beginnend ergens met het telraam en voorlopig nog lang niet eindigend.
Toch wil ik enkele kritische vragen stellen naar aanleiding van een voorval dat mijn wereld op zijn kop gezet heeft. Meer daarover later, terug naar de kritische vragen: wat is het doel van onderwijs? Als ik zeg dat het doel van onderwijs is om kritische, beschaafde mensen klaar te stomen voor de maatschappij met tenminste een basiskennis en als het nog even kan beroepskennis, dan zal ik er niet ver van zijn.
Maar moeten we niet terug naar het doel van de mens zelf, als soort? Is onderwijs indirect geen middel tot seks en dus voortplanting, het in stand houden van de menselijke soort?
Als we van deze stelling uitgaan, namelijk onderwijs dient tot voortplanting, dan kunnen we niet zeggen dat het onderwijs gefaald heeft. De menselijke soort is nog steeds alive and kicking, tribale stammen echter sterven uit (zie ik een link? ziet u de link?). En toch ben ik zo stoutmoedig te stellen dat, na zoveel jaar evolutie, na zoveel jaar labeur en gepeins dat gestoken is in het onderwijs, de belangrijkste vraag van allemaal nog steeds niet correct beantwoord wordt.
Donderdagnacht, 2u45, Frituur Julien, Gent. Ikzelf en een kompaan eten de 235ste Bicky van dit jaar. Mijn ogen zien enkel Bicky, mijn mond proeft enkel Bicky, mijn oren horen enkel dronkaards. Wat zie ik daar? Mijn brein, geïnstitutionaliseerd tot en met door het onderwijs, ziet een menselijk wezen van het vrouwelijk geslacht kordaat op mij af komen. Wat denkt mijn brein, na al dat onderwijs? Het denkt: dat meisje zal de weg vragen. Of misschien wil ze weten hoeveel die heerlijke Bicky kost.
Le môment suprême. Ik herinner me nog dat ik dacht: dat meisje komt wel heel erg dicht bij mij staan. Ze stelt haar vraag. Ik kijk naar mijn halve Bicky, bereken helaas foutief de kosten en de baten, en antwoord: “Nee, vanavond niet”.
De vraag waar het om draait, en die ik nog steeds niet correct kan beantwoorden: “Edde zin om te neuken?”
P.S. aan het meisje: vanavond wel
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten