Een fors gebouwde zwarte medemens

Een fors gebouwde zwarte medemens, minstens 2 meter groot en 120 kilogram zwaar, had geen succes met de vrouwen. Alle lieftallige deernen waar hij zijn grote ogen op liet vallen, waren zodanig onder de indruk dat ze zich allen gezamenlijk uit de voeten maakten. Gelijk wat hij probeerde, lopen als een dwerg, zijn adem inhouden om zijn buik ook maar 1 cm kleiner van omvang te maken, zelfs vrouwenkleren aantrekken, niets hielp, alle dames zagen door zijn maskerades, om zich vervolgens opnieuw allen gezamenlijk uit de voeten te maken.

De man volgde les aan de universiteit, in LA ergens, en hij zag hoe aanvankelijk enkel de hunks een meisje hadden. Zijn depressie begon te verergeren toen hij ook enkele nerds met een vrouwtje aan hun arm zag. Zo depressief als een blinde puit met acne, begon hij doelloos rond te zwerven in de straten van Los Angeles. Vastbesloten om een einde te maken aan zijn probleem, keerde hij zich tot het stilletjes observeren van het sociale gebeuren, en meerbepaald: het paringgebeuren. Enfin, wat eraan voorafgaat. Na ettelijke maanden zo doorgebracht te hebben, had hij een sluitend systeem opgesteld en kon hij overschakelen naar de praktijk.

Vooreerst: het belangrijkste om een vrouw te versieren is geld! Dat was zijn eerste voorwaarde, maar tevens zijn eerste probleem. Onze man zat namelijk krap bij kas. Gelukkig beschikte hij over een meer dan gezonde portie inventiviteit. Op een zonnige dag in mei, 21 mei om precies te zijn, fietste hij met een glimlach van daar tot hier naar de straten van een van de rijkste buurten van de stad: Beverly Hills. Daar ging hij op zoek naar een bank, bij voorkeur één waar alle rich bastards hun geld uit de muur haalden. Door de manier waarop onze broeder zich daar geplaatst had, in een hoekje en muisstil, zou de onwetende toeschouwer vermoed hebben dat hij zich wederom tot de kunst van het observeren bekeerd had. Niets was echter minder waar. Wanneer hij alleen was in de bank, dook hij vliegensvlug in de vuilbak, om er het rekeningsuittreksel met het grootste bedrag uit te halen. Dit stopte hij verfomfaaid weg in zijn portefeuille.

Die avond nog trok hij met zijn beste kleren en vol zelfvertrouwen de stad in. De dames merkten zijn zelfvertrouwen op, en hij slaagde erin om enkele gesprekken van 5 minuten te voeren. Daarna werd hij echter zenuwachtig, en maakten de dames zich – u kon het al raden - allen gezamenlijk uit de voeten. Zijn pièce de résistance moest echter nog komen: op de kaap van 4 minuten in het gesprek zei hij dat hij zich uit de voeten moest maken, en vroeg of ze hem nog eens wilde zien. En of ze haar nummer wilde noteren op het enige papiertje dat in zijn portefeuille zat…

Zo gezegd, zo gedaan, en de man wandelde zelfvoldaan naar zijn fiets. Zijn been was al half in de lucht, toen zijn gsm rinkelde. Het meisje van daarnet. Of hij zin had om zich samen met haar uit de voeten te maken, richting haar appartement.

Michiel Vlaeminck